Futbolçunun karyerasında 961 qolu var (818 qol klub səviyyəsində, 143 qol isə milli komandanın tərkibində vurulub).

Ronaldo karyerası ərzində "Sportinq", "Mançester Yunayted", "Real Madrid" və "Yuventus" klublarında oynayıb. Portuqaliyalı futbolçu hazırda "Əl-Nəsr"də oynayır.

Ronaldo beşqat Çempionlar Liqasının qalibidir. O, həmçinin üç dəfə İngiltərə Premyer Liqasını, iki dəfə Seriya A və La Liqa titullarını qazanıb. Ronaldo Portuqaliya millisi ilə iki dəfə Avropa Çempionatını və Millətlər Liqasını qazanıb.

Mənbə: Bel.football

Tərcümə etdi: Zeynəb Şahmarova

14 yaşında ikən Suarez Sofiya adlı bir qıza aşiq olub. Onların münasibəti qısa zamanda xüsusi bağa çevrilib və Sofiya futbolçunun həyatında çox önəmli yer tutub. O, hər zaman Suarezə dəstək verib və yanında olub.

Amma 2003-cü ildə Sofiya təhsil almaq üçün Barselonaya köçmək məcburiyyətində qalıb və bu, onların ayrılığına səbəb olub. Suarez həmin illəri belə xatırlayır: "Sofiya İspaniyaya köçəndə futboldan uzaqlaşdım. Amma o vaxt başa düşdüm ki, bu gözəl oyuna özümü tam həsr etməliyəm".

16 yaşında Suarez Sofiyanı görmək üçün Barselonaya səyahət etməyə qərar verir. Pulunun olmaması səbəbilə qardaşından borc alaraq uzun bir səfərə çıxır. Amma İspaniya hava limanında çətinliklərlə qarşılaşır - ziyarətin məqsədi qeyri-müəyyən olduğu üçün saatlarla dindirilməyə məruz qalır. Üstəlik, Sofiyanın ünvanı da onda olmadığına görə onunla görüşə bilmir. Buna baxmayaraq, o ruhdan düşmür və daha çox çalışır, daha çox məşq edir. Nəhayət, Niderlandın “Groningen” klubu onunla maraqlanmağa başlayır və məhz buradan etibarən onun həyatı dəyişir.

Sonrası isə tarixdir...
Hər dəfə qol vurduqca, həmin qolu həyat yoldaşı Sofiyaya həsr edir.

Bəziləri Suarezə meydanda etdiyi hərəkətlərə görə tənqid edə bilər, amma onun şəxsi həyatındakı yumşaq və dərin tərəfini çox az adam bilir.

Uruqvaydan Niderlanda, İngiltərədən İspaniyaya və Braziliyaya qədər getdiyi hər yerdə Suarez iz qoyub - qol vurub, fəth edib!

Mənbə: AZR organization
Tərcümə etdi: Nazim Xeyrxəbərli

Sinqapurda keçirilən Dünya Paraüzgüçülük Çempionatında 5 qızıl medal qazanan Kurt, Anadolu Agentliyinə açıqlamasında əldə etdiyi nailiyyətlər, qarşılaşdığı çətinliklər və əlil şəxslərin idman vasitəsilə həyata bağlanmasının vacibliyindən danışıb.

Dəfnə Kurt su ilə ilk dəfə 1 yaşında atasının onu suya atması ilə tanış olduğunu, üzgüçülüyə isə 9 yaşında başladığını bildirib. O, sağlam bir fərd kimi uzun illər üzgüçülüklə məşğul olduğunu və 12–13 yaşlarında milli komanda səviyyəsinə qədər yüksəldiyini qeyd edib.

Lakin universitet illərindəki gərginlik səbəbindən idmandan uzaqlaşdığını deyən Kurt, 2023-cü ildə keçirdiyi yol qəzasından sonra üzgüçülüyə qayıda bilməyəcəyini düşündüyünü vurğulayıb: “20 yaşıma qədər üzgüçülüyü həyatımın mərkəzində saxlayırdım. Lakin universitet gərginliyi və uzun illər davam edən məşqlərin yaratdığı fiziki-psixoloji yorğunluq səbəbindən fasilə vermişdim. Elə həmin dövrdə qəza keçirdim və bir daha professional üzgüçü ola biləcəyimə inanmırdım".

Bütün çətinliklərə baxmayaraq, Dəfnə Kurt yenidən idmana qayıdaraq böyük uğurlar əldə edib və bu gün həm əlil, həm də sağlam insanlara ilham mənbəyi hesab olunur.

Mənbə: TRT Sports

Tərcümə etdi: Fəqan Nurullazadə

– Lamiyə, təbrik edirik. Nəticəniz bir çox abituriyent üçün nümunədir. Sizcə, uğur yalnız çox çalışmaqla əldə olunur, yoxsa düzgün strategiya və plan da vacibdir?

Təşəkkür edirəm. Mənim üçün uğur sadəcə çox çalışmaqla ölçülmür. Həqiqi uğur intizam, planlı çalışma və dəqiq strategiya ilə formalaşır. Çünki yalnız çox çalışmaq yetərli deyil — həm keyfiyyət, həm kəmiyyət vacibdir. Mənim üçün uğurun sirri də məhz bu balansdadır.

– Məqsədinizə çatmaq yolunda hansı çətinliklərlə qarşılaşdınız? Onları necə dəf etdiniz?

Hazırlıq müddətində hər abituriyent kimi mən də çətinliklərlə üzləşdim. Riyaziyyatda müəyyən məsələləri həll etmək, tarix və xarici dil materiallarını öyrənmək kimi öhdəliklərim olurdu. Əsas olan səhvlərdən qorxmamaq və onları təkrar cəhdlə aradan qaldırmaqdır. Mən də bunu edirdim. Zəif olduğum mövzulara daha çox vaxt ayırmaq mənə həmişə kömək etdi.

– Balınızı öyrənəndə ilk kimlə paylaşdınız?

Nəticələr açıqlananda ailəmlə birlikdəydik. Həmin an həm mənim, həm də onların üzündə böyük sevinc vardı. Göz yaşlarımızla sevinci bölüşdük və o an mənim üçün unudulmaz oldu.

– Hazırlıq dövründə dərslə şəxsi həyat arasında balansı necə qoruyurdunuz?

Hazırlıq vaxtı dərslər mənim üçün birinci yerdə idi. Amma yalnız oxumaqla kifayətlənmirdim, şəxsi həyatımı da unutmamağa çalışırdım. Beləcə həm öyrənməyə davam edirdim, həm də özümü yormadan balansı qoruyurdum.

– Müəllimlərinizin və ailənizin dəstəyi necə təsir etirdi?

Valideynlərim bu yolda mənim üçün əvəzsiz dayaqlar idi. Yorğun və motivasiyasız olduğum anlarda, hətta bir neçə dəfə davam etməkdə çətinlik çəkdiyim zamanda onlar səbrlə yanımda durur, mənə güc verirdilər. Mənim üçün bu dəstəyi yalnız sözlə ifadə etmək çətindir... Müəllimlərim də sadəcə dərs keçməklə kifayətlənmədilər; onlar mənə yol göstərir, ümid verir, çətin anlarda “sən bacararsan” deyərək dəstək olurdular. Günel müəllim, Yeganə müəllim, Lətafət müəllim və Nərmin müəllim mənim uğur hekayəmin ayrılmaz hissəsi idi. Onların köməyi olmasaydı, zəhmətim nəticəyə çevrilməzdi.

– Hüquq fakültəsini seçməyinizin səbəbi nədir?

Uşaqlığımdan ədalət və doğru olmağa böyük bir sevgim var idi. Hüquq isə bu dəyərləri həyata keçirmək, insanlara kömək etmək yoludur. Başqa sahə isə heç düşünmədim.

– İmtahanda istədiyi nəticəni əldə etməyən gənclərə nə məsləhət verərdiniz?

İmtahanda gözlədiyiniz nəticəni əldə etməmək heç də uğursuzluq deyil. Hər səhv və çətinlik gələcək uğurlar üçün bizə bir dərsdir, onu düzgün qiymətləndirmək lazımdır. Bəzən cəhdlərimiz nəticəsiz ola bilər, amma əhəmiyyətli olan geri çəkilməyib davam etməkdir. Səhvlərimizdən öyrəndikcə məqsədə daha da yaxınlaşırıq. Universitetə qəbul olmamaq da həyatın sonu deyil. Bu mərhələdən qorxmaq əvəzinə, onu təcrübə və yeni imkanlar üçün bir fürsət kimi qəbul etmək lazımdır. Bu gün olmadı, heç vaxt olmayacaq mənasına gəlmir. Tövsiyəm bu olar ki, dayanmadan çalışın, səhvlərdən qorxmayın və ümidsizliyə heç qapılmayın. Həyat daim yeni imkanlarla doludur, sadəcə onları görmək və dəyərləndirmək lazımdır.

– Gələcəkdə qarşıya qoyduğunuz məqsəd və görmək istədiyiniz rolu necə təsəvvür edirsiniz?

Gələcəkdə xaricdə təhsilimi davam etdirmək, hüquq sahəsinin peşəkarlarından olmaq istəyirəm. İnsanlara fayda vermək, ədalət yolunda çalışmaq mənim əsas məqsədimdir.

Nəzakət Nəsibli

Edibə Subaşı Hava Qurumu tərəfindən təşkil edilən planerlə uçuş düşərgəsi üçün keçirilən seçimlərdə bütün Türkiyə üzrə seçilən səkkiz nəfərdən biri olub. Qeyd etmək lazımdır ki, həmin seçimlərdə yeganə qadın iştirakçı məhz Edibə idi. O, təlim keçmək üçün İnönüyə göndərilib və burada paraşütlə tullanıb, planerlə uçub, “C dərəcəli vəsiqə”ni qazanıb. Ailəsi onun müəllim olmasını istəsə də, Edibənin arzusu səmalarda idi.

Türkkuşu aviasiya məktəbində müəllimliyə namizəd kimi üç il təhsil alıb. Yay aylarında düşərgələrdə, qışda isə Ankarada nəzəri və praktiki biliklərə yiyələnib. Daha sonra mühərrikli təyyarələrlə uçuş təlimlərinə keçib. O yalnız planerlə deyil, həm də mühərrikli təyyarələrlə uçuş, paraşütlə tullantılar və akrobatika sahəsində ixtisaslaşıb. Səssiz planerləri daha üstün tutub, çünki o, səmanı hiss edərək təbiətlə vəhdətdə uçmağın həqiqi uçuş olduğuna inanıb.

1954-cü ildə Yunanıstanda keçirilən hava nümayişində Edibə Türk Yuqoslav və Yunan komandaları arasında iştirak edən yeganə qadın aviasiya nümayəndəsi idi. Təyyarədən paraşütlə tullandıqdan sonra akrobatik manevrlər göstərən yeganə pilot kimi çıxış edib. Yunanıstan Hava Nazirliyinin müavini onun çıxışını “Yunan qızlarına nümunə” olaraq qiymətləndirib. Hətta tədbirdə iştirak edən Yuqoslaviya heyətində belə qadın pilot yox idi.

Edibənin akrobatik uçuş hərəkətlərini təlimçisi ilə birlikdə xüsusi olaraq planlaşdırıb. Onun üçün xüsusi uçuş marşrutu hazırlanıb: iki dəfə sağa və sola “Viril”, bir “Lupinq”, iki “Tono”, bir “İmmelmann” və yenidən “Viril”lərlə tamamlanma. Bu manevrləri qüsursuz şəkildə yerinə yetirən Edibə Subaşı Türk bayrağını səmalarda təmsil edib.

1957-ci ildə baş verən planerlə uçuş zamanı qəza nəticəsində ciddi bədən xəsarətləri alıb. Təcrübəsiz şagirdinin səhvini öz həyatını riskə ataraq düzəltməyə çalışıb. İki planerin toqquşmaq üzrə olduğu anda qəfil qərarla idarəetməni əldən verərək özünü təhlükəyə atıb. Qəzadan 22 sümük sınığı ilə sağ çıxıb, üç ay xəstəxanada müalicə olunub, 15 dəfə əməliyyat keçirib. Sol qolunda hissiyyat pozulub, eşitmə qabiliyyəti zəifləyib, ayağında isə sinir zədələnməsi baş verib.

Lakin onun üçün ən böyük zərbə illər boyu xidmət etdiyi aviasiya qurumları tərəfindən deyil, Sosial Sığorta Qurumu (SSK) tərəfindən “silindr maşinisti” kimi pensiyaya göndərilməsi olub. Aldığı 220 lirə maaş üçün hüquqi mübarizə aparıb. Bir ildən sonra onun “təhlükəli işçi” kateqoriyası üzrə pensiyaya çıxmasına qərar verilib.

Edibə Subaşı həyatının sonunadək gənclərlə görüşməkdən və aviasiyanı təbliğ etməkdən imtina etməyib. Ümumilikdə 104 paraşüt tullantısı həyata keçirib. Niderland, Fransa, İtaliya və ABŞ kimi ölkələrdə dəfələrlə göylərdə Azərbaycan və Türkiyənin adını ucaldıb. 2005-ci ildə qazandığı medallarını Türk Hava Qurumu Muzeyinə hədiyyə edib. 2011-ci ildə vəfat etdikdən sonra onun adı aviasiya tarixində qızıl hərflərlə yazılıb.

Mənbə: Onedio

Tərcümə etdi: Xavər Məmmədli

Himalay dağlarının sərt və təhlükəli şəraiti, xüsusilə "ölüm zonası" adlandırılan 8 min metrdən yuxarı hündürlük insan orqanizminin sərhədlərini son həddə qədər sınağa çəkir. Bu zonada oksigen çatışmazlığı, aşağı temperatur və güclü küləklər insan fiziologiyasında ciddi fəsadlar yaradır. Hillary və Tenzing bu riskləri azaltmaq üçün ekspedisiya zamanı mərhələli şəkildə düşərgələr quraraq vərdişləşmə (aklimatizasiya) prosesi keçiriblər. Amma 6,000 metrdən yuxarı bu vərdişləşmə qeyri-mümkün sayılırdı.

Hillary və Tenzing zirvəyə qalxarkən son böyük maneə olan 40 fut hündürlüyündə dik qayalıq – sonradan "Hillary Pilləsi" adlandırılan hissəni aşmalı olublar. Bu hissəni Hillary dar bir çatdan dırmanaraq, Tenzingi iplə arxasınca çəkərək keçib. Bu epik an həm fiziki, həm də mənəvi zirvə idi.

Zirvəyə çatdıqda onlar bir-birlərinə sarılaraq sevinc göz yaşları içində bayraqları sancıblar. Hillary bu anı fotokamerası ilə sənədləşdirib, Tenzing isə Buddist adəti üzrə qarın altına şirniyyatlar və biskvitlər basdırıb. Onlar zirvədə cəmi 15 dəqiqə keçiriblər, çünki oksigen tədarükü bitmək üzrə idi.

Bu tarixi uğur sadəcə iki nəfərin deyil, bütün ekspedisiya komandasının əzmkarlığı və birgə səyi nəticəsində əldə olunub. Tenzing sonradan yazdığı xatirələrdə Hillary-nin ilk addımı atdığını qeyd etsə də, onların qərarı bu zəfəri paylaşmaq, fərdi deyil, komanda işi kimi təqdim etmək olub.

Edmund Hillary və Tenzing Norqeyin bu səfəri, dağçılıq tarixində yeni bir dövrün başlanğıcı olub və insan iradəsinin nələrə qadir olduğunu bütün dünyaya nümayiş etdirib.

Mənbə: BBC News

Tərcümə etdi: Xavər Məmmədli

1942-ci il yanvarın 8-də Oksfordda anadan olan Stiven Hokinq uşaq yaşlarından riyaziyyat və fizika ilə maraqlanıb. Oksfordda fizika təhsili alıb, sonra isə Kembricdə kosmologiya üzrə doktorantura təhsilini davam etdirib. Məhz bu dövrdə xəstəliyinin ilk əlamətləri üzə çıxıb.

Qara dəliklər və Hokinq radiasiyası

Stiven Hokinqin ən məşhur elmi işi qara dəliklərlə bağlı araşdırmasıdır. 1974-cü ildə o, qara dəliklərin yalnız maddə və işığı udmadığını, həm də radiasiya yaydığını irəli sürüb. Bu nəzəriyyə əvvəlki fikirləri dəyişdi və elmi dünyada böyük əks-səda doğurub.

"Hokinq Radiasiyası" adlanan bu nəzəriyyə, qara dəliklərin hər şeyi udan və tam qaranlıq varlıqlar olması fikrinə ziddir. Hokinq izah edir ki, qara dəliklərin kənarında hissəcik cütləri yaranır və onlardan biri qara dəliyə düşür, digəri isə radiasiya kimi yayılır. Bu proses qara dəliyin kütləsini azaldır və zamanla onun tam yox olmasına səbəb ola bilir.

Populyar elm və yazı

1988-ci ildə çıxan “Zamanın qısa tarixi” kitabı Hokinqin elmi fikirlərini sadə dillə izah edən əsas əsəridir. Kitab dünya miqyasında milyonlarla nüsxədə satılıb və onu populyar mədəniyyətin simasına çevirib.

Hokinqin həyatı fiziki məhdudiyyətlərə baxmayaraq, zehni gücün və marağın nə qədər böyük təsirə malik olduğunu göstərir. Onun elmi və əsərləri gələcək nəsillər üçün ilham mənbəyi olaraq qalacaq.

Mənbə: Fikrimucit

Tərcümə etdi: Səidə Əsədli

-Hüquq təhsili alarkən kitab yazmaq fikriniz necə yarandı və bu prosesi necə idarə etdiniz?

İlk olaraq, qeyd etmək istəyirəm ki, mənim ilk kitab təcrübəm olan "Atılmış püşk"ü hüquq təhsili alarkən deyil, ondan əvvəl, yəni 11-ci sinifdə yazmağa başladım. Yazmağa başlamazdan əvvəl araşdırma prosesi oldu, çünki əsər tarixi mövzuda idi və 2-ci Dünya Müharibəsi dövrünü əhatə edirdi. Təbii ki, mən əsər yazırdımsa, yalnız dərslik məlumatları ilə kifayətlənmək olmazdı. Kitablardan, mənbələrdən, sənədli və bədii filmlərdən müəyyən təcrübə əldə etdim. Nəticədə, 2022-ci ilin mart ayında yazmağa başladım və təxminən sentyabr ayında əsəri tamamladım. Daha sonra, təxminən bir il ərzində üzərində işləndi, korreksiyası aparıldı və 2023-cü ildə nəşr olundu.

Bu prosesi idarə etmək də çətin idi, çünki 11-ci sinifdə imtahanlarımız vardı və hər iki işi eyni anda aparmaq mümkün deyildi. Buna görə də, həftə sonları (şənbə və bazar) və tətil günlərində, eləcə də yay tətilində kitabı yazmağa davam etdim. Əgər kitab 220 səhifədirsə, onun 100 səhifəsini məhz tətil zamanı yazmışdım. Vaxt faktoru burada əsas rol oynayır. Digər kitablarıma gəldikdə, onları artıq 1-ci kursdan sonra yazmağa başladım. "Köçkün Yerlilər"i yazarkən artıq 1-ci kursu bitirdim, "Qanlı qalstuk"u isə 2-ci kursda olan zaman yazmışam.

-Gələcəkdə hüquq və yazıçılıq sahəsində hansı planlarınız var? Hər ikisini birlikdə davam etdirmək istəyirsiniz?

Hüquq və yazıçılıq sahəsindəki planlarım belədir: Əsas sahəm hüquqdur, yəni yazıçılıq fəaliyyətini sadəcə bir maraq olaraq həyata keçirirəm. Kitablar vasitəsilə müəyyən fikirləri və mesajları cəmiyyətə, xüsusilə, yaşıdlarıma çatdırmaq istəyirəm. Əgər bir kitab yazıramsa, deməli, ətrafımdakı insanlara çatdırmaq istədiyim bəzi məqamlar var. Gələcəkdə isə hüquq mənim əsas sahəm olacaq. Təbii ki, hər iki sahəni birgə davam etdirmək imkanı olsa, mənim üçün xoş olar.

-Kitabınızı yazmağa sizi nə ilhamlandırdı?

Bu sual haqqında geniş danışa bilərəm, çünki mənim ilk kitabım olan "Atılmış püşk"ü araşdırmağa karantin dövründə başladım. Məni ilhamlandıran hadisə isə belə olub: Bir gün yanımda bir uşaq gördüm ki, dünya müharibəsi ilə bağlı kitab oxuyur. Mən həmin kitabı alıb maraqla vərəqlədim və orada bir Alman əsgərinin müharibə dövrünə dair xatirələrini oxudum. Daha sonra o xatirələr əsasında kitabın nəşr olunduğunu öyrəndim. Kitabın yaranma səbəbi isə həmin əsgərin müharibənin dəhşətlərindən bütün dünyaya xəbərdar etmək istəməsi olub. Bu mənə belə fikir verdi ki, mən də bu üslubda bir əsər yaza bilərəm. Beləliklə, bu düşüncə ilə yazmağa başladım, nəticədə, kitabımı ərsəyə gətirdim. Digər kitablarımda da müəyyən xarici ədəbiyyatlardan və ya xarici filmlərdən bəhrələnmə mövcuddur. Ümumiyyətlə, demək istəyirəm ki, əgər ortada bir əsər varsa, mütləq bir ilham qaynağı vardır. Əsər yazmaq və ya ədəbiyyatın özü yalnız oxuduğumuz bir neçə təhlili əzbərləmək, danışmaq və ya qiymət almaq deyil. Ədəbiyyat özü bir fəlsəfədir. Məsələn, Lev Tolstoy "Anna Karenina"nı yazarkən, o, yerdə uzanıb can verirdi, hönkürərək deyirdi ki, Anna Karenina öldü. Bir insana, bir yazıçıya bunu yaşatmaq üçün ədəbiyyatın arxasında çox geniş və dərin mənalar olmalıdır. Mən də bir yazıçı olaraq, həmin dərinliklərə düşdüyümü hiss edirdim.

Səidə Əsədli

1963-cü ildə Vostok-6 gəmisi ilə kosmosa göndərilən Tereşkova Yer ətrafında 48 dəfə dövr etməklə yanaşı, eyni zamanda, bir sistem xətasını özü düzəldərək gəri qayıtmağı bacarıb.

1937-ci ildə Rusiya Federasiyasının Yaroslavl vilayətində anadan olan Tereşkova kiçik yaşlarda ailəsinə kömək etmək məqsədilə məktəbi tərk etmək məcburiyyətində qalıb. Anası kimi o da tekstil fabrikində işləməyə başlayıb, gənc yaşlardan paraşütçülüklə məşğul olmağa başlayan Tereşkova bu sahədə göstərdiyi bacarıqla fərqlənib. 22 yaşında artıq paraşütlə atılan peşəkar bir idmançı olub.

Elə bu zamanlar SSRİ ilə ABŞ arasında kosmos yarışı artıb. SSRİ qadın kosmonavt göndərmək istəyib. Tereşkova bu tarixi fürsətdən yararlanmaq üçün könüllü olub. 1962-ci ildə beş qadın kosmonavt namizədi arasından Tereşkova seçilib.

16 iyun 1963-cü ildə "Vostok-6" gəmisi ilə kosmosa yola düşən Tereşkova Yer ətrafında tam 48 dəfə dövr edib. O, kosmosda təxminən üç gün qalıb, bitkilər və heyvanlar üzərində təcrübələr aparıb, məlumatlar toplayıb və orqanizminin dəyişliklərini izləyib. Lakin bu səyahət göründüyü kimi problemsiz olmayıb. Gəmi səhv orbitə daxil olaraq Yer planetindən uzaqlaşmağa başlayıb.

Bu kritik məqamda Tereşkova təlimlərində öyrəndiklərini işlədərək idarəetmə sistemində düzəlişlər edib və gəmini düzgün orbitə qaytarıb. Bu vacib müdaxilə, bəlkə də onun həyatını xilas edib. Lakin o bu sistem xətasını 30 il boyu gizli saxlayıb.

Tereşkovaın kosmosdakı uğurları dünya mediasında böyük rezonans doğurub, lakin Amerika mediası onun kifayət qədər "ixtisaslı" olmadığını iddia edib. Hətta bəzi nəşrlərdə "mavi gözlü, sarışın" bir kosmonavtın onun yerinə getməsinin daha münasib olacağı irəli sürülüb. SSRİ mediası da tam fərqli deyildi. Bəzi alimlər Tereşkovaın kosmosda "histerik" olduğunu bildirirdi. Halbuki onun yaşadığı mədə bulanması, kosmosa gedən əksər insanlarda rast gəlinən adi bir hal idi.

Bütün bu ittihamlara baxmayaraq, Tereşkova geri addım atmayıb. O, qadın kosmonavtların kənar tutulmasına qarşı çıxıb və "Yer üzərində qadınlar kíşilərlə eyni riskləri daşıyırlarsa, kosmosda nə üçün daşımamalıdırlar?" sözləri ilə sistemin patriarxal quruluşuna meydan oxuyub.

Tereşkova kosmos missiyasından sonra da fəal idi. Jukovski Hərbi Hava Akademiyasında oxuyub, mühəndislik üzrə elmlər doktoru adını alıb. SSRİ dövründə siyasətə qoşulub, qadın hüquqları və elmi tərəqqi sahəsində fəal rol oynayıb. SSRİ-nin dağılmasından sonra da ölkədə nüfuzlu bir dövlət xadimi kimi tanınmağı davam edib.

2007-ci ildə, 70 yaşında, o, Marsa getməyə könüllü olub: "Pulum olsa, Marsa getmək istərdim. Qayıtmasam da, olar. Bu ilk kosmonavtların arzusudur".

Mənbə: Onedio

Tərcümə etdi: Xavər Məmmədli